Zai Zian China (Goodbye China)

Aan alles komt een eind. Ook aan deze mooie reis in China komt een eind. Vandaag is de laatste dag. Ik zou nog wel een maandje langer kunnen reizen maar aan de andere kant, klinkt naar huis gaan toch ook wel erg verleidelijk. De dag begon rustig. Ik had lekker uitgeslapen omdat ik wist dat ik de komende dagen in het vliegtuig of op het vliegveld weinig zou slapen.

In de ochtend ging ik naar de Budhist Bamboo Temple, een uurtje met de bus en met behulp van het hostel wist ik precies welke bussen/minivans ik moest nemen. Ik kwam aan midden in de bossen, op een berg waar een verlaten tempel stond.  Ik was een van de weinige bezoekers maar dat vond ik helemaal niet erg.

De Budhist Bamboo tempel was een oase van rust en magisch mooi. Deze tempel heeft dan ook een mooie legende, deze gaat als volgt:



Monikken

"Op een dag, waren twee broers op jacht in de heuvels buiten Kunming, zij zagen een bizarre neushoorn.

Met de hoop deze neushoorn te vangen, volgden ze de neushoorn tot diep in het bos van de Yu'an Mountains totdat de neushoorn opeens magisch verdwijnde. Net op het moment dat de neushoorn verdween, zagen de broers een groep monnikken die niet waren zoals alle andere monikken. Op het moment dat de monikken de broers zagen, loste zijn op in rook en het enige wat overbleef waren de wandelstokken die in de grond staken. De volgende dag waren de wandelstokken weg maar was een heel bamboo woud gevormd. De broers wisten dat zij verlichtte wenzens had ontmoet en om hun te eren is de bamboo temple gebouwd."

Een bijzondere gedachte en de tempel was dan ook prachtig met zijn vele buddha beelden en natuurlijk een pond of life. In de bergen tussen het bamboo woud genoot ik van het laatste stukje china.

Rond het middaguur ben ik weer teruggegaan richting Kunming om mij klaar te maken voor de terugreis. Nog even de nodige boodschappen doen en dan op naar het vliegveld naar Kunming, waar ik zou vliegen naar Shanghai. Rond 23.00 uur kwam ik aan in Shanghai waar ik rond 12 uur 's-nachts in me hostel aankwam.Een korte nacht want 06.00 uur moest ik er weer uit voor mijn vlucht naar Nederland. Nog een laatste keer nam ik de metro van Shanghai en bewonderde ik de neonverlichting van Shanghai.


Op naar huis, het was een fantastische en bijzondere reis met veel avonturen en ik wil alle bijzondere mensen die ik heb ontmoet, bedanken. China, een bijzonder land met zoveel kanten.

Zai Zian China

Berg met tolwegen

Het hoogste punt van Xi Shan

Jeeh! Het was vandaag droog. Liujuan zou vandaag naar huis gaan. Ze zou rond 17.00 uur vertrekken met de trein richting Hong Kong, waar ze een uurtje vandaan woonde. Tijd dus om 's-ochentds nog wat te doen. Ik wilde graag naar Xi Shan, een de mooiste gebieden in de buurt van Kunming.

Voor het ontbijt nam ik een heerlijke bananen pannenkoek. Liujuan waagt zich ook aan het westerse ontbijt in plaats van de noodles en rijst die zij normaal gesproken eet bij het ontbijt. Zij koos voor het amerikaanse ontbijt: toast met twee gebakken eieren, bacon, worst en een soort van aardappel met krokant laagje. Het was erg grappig om te zien hoe iemand voor het eerst een westers ontbijt eet. (Oh? Moet het ei op de toast?).

Na het ontbijt gingen we op zoek naar een bus naar Xi Shan maar die reed niet meer. Uiteindelijk besloten we dan maar de taxi te nemen voor 50 yuan. Daar aangekomen was de enige manier om wat te zien, de stoeltjeslift te nemen uiteraard kostte dat ook weer aardig wat yuan. 70 yuan om precies te zijn.

Vanuit de stoeltjeslift had je wel mooi uitzicht over het meer en konden we ok mooi foto's maken van de berg. Boven aangekomen gingen we eerst naar de tomb van Nie'er. Geboren in Kunming, fervent communist en schrijver van het nationale volkslied. We gingen verder en uiteraard moest er nog een ticket gekocht worden om verder te komen. Daar ging weer 40 yuan. Bovenaan kon je allerlei verschillende kanten op en had je een mooi uitzicht. Er moest wel geklommen worden, maar dat was niet erg. We gingen onder andere andere naar de dragonsgate en rond een uur of 13.00 uur zijn we weer teruggegaan omdat Liujuan rond 15.00 uur weer in Kunming wilde zijn.

Toen we weer beneden aankwamen konden we naar het haidengpark lopen en daarvandaan zou wel een bus gaan naar de stad. Rond 15.00 uur waren we dan ook weer in het centrum van Kunming. We gingen nog even lunchen bij Brothers Jiang. Dit restaurant is in heel China beroemd en vaak moet je dan ook van tevoren reserveren wil je hier kunnen eten. Ook nu was het erg druk, maar er was nog plaats.

Je krijgt een grote bowl met bouillon voor je en heel verschillende ingredienten en je gooit simpelweg alle ingredienten in de bouillon. Het is heerlijk, iets wat ik nog nooit geproefd had. Een echte smaaksensatie.

De rest van de middag heb ik nog even boodschappen gedaan en genoten van de stad want morgenavond zou ik terugvliegen naar Shanghai en zou me terugreis naar Nederland beginnen.

Kunming: the windy city of China

Samen met me chinese kamergenootje, Liujuan besloten ik Kunming te bezichtigen. Het plan was om met de fiets te gaan maar het was erg wisselvallig weer. Dus werd het de bus en lopend.

Het was af en toe wat moeilijk communiceren. Haar Engels was niet al te goed en mijn Mandarijn was ook niet al te best, maar we kwamen er altijd wel uit. De weg vragen ging nu wel een stuk makkelijker en scheelde een hoop gedoe. Eerst onderweg naar de pagoda's en daarna naar de flower bird market. Nadat we weg vroegen, bleek deze markt vooral uit vissen te bestaan en erg toeristisch maar hij had een ander idee. Er was ook een andere markt dichtbij. Een erg leuke markt met heel veel nepbloemen maar wel geweldig gedaan.

Volgende stop was de Expo Horticultural Garden, iets buiten het centrum. Onderweg in de bus begon het keihard te regenen en het hield maar niet op, maar we moesten toch uitstappen. Een container kon als schuilplaats geboden worden, hier renden we dan ook hard naar toe. We waren niet de enige die hier waren.
Een gezellige boel. Een oud mannetje sprak Liujuan aan: "Waar komt ze vandaan?" Nadat Liujuan vertelde dat ik uit Nederland kwam, kwam er een grote grom uit en vertelde hij dat hij vroeger in de oorlog tegen nederlanders had gevochten. Hij moest er zelf wel een beetje om lachen en toen ging het natuurlijk om die rijke toeristen, uiteraard.

Ondertussen zat er ook een jongetje van een jaar of twaalf aandachtig naar mij te kijken en uiteindelijk kwam hij naar me toe. Met z'n beste poging:"Hi, my name is Chi. Nice to meet you!" De enige twee zinnen die hij kon, maar zijn moeder was apetrots. Ondertussen bleef het maar gieten.We besloten even snel naar de noodleshop te lopen en wat te eten. Uiteraard werd ik veelvuldig aangestaard. Een blanke? Hier? Na een vullende maaltijd zijn we weer teruggegaan naar het hostel want we waren allebei helemaal doorweekt.  Tijd voor een heerlijke warme douche.

Eind van de middag scheen de zon gelukkig weer en bleken de winkels schuin tegenover het hostel te zitten. We hebben even rondgekeken en lekker gegeten. In een steegje stond iemand illegaal vlees te barbecuen. Aardig pittig maar zo ontzettend lekker. Volgens Liujuan stond hij bekend als een van de beste van Kunming. Verder hebben we nog een soort van patatjes gegeten maar dan gemarineerd in een soort pittige saus en heb ik een echte kippenpoot op. Niet een kippenpoot zoals we die hebben in nederland maar daadwerkelijk de voet van de kip. Het was bizar...maar ach het smaakte goed, hoor!

We zijn daarna doorgelopen naar het Greenlake viewpark. Het was een erg mooi park met heel veel leven erin. In de vijver kon je vissen, schildpadden en zelfs een soort van kreeften vinden. De vijver lag verder helemaal vol met lotusbloemen. Een heel mooi gezicht met de ondergaande zon.

Op de terugweg kwamen we de Yunnan University tegen. Liujuan stelde voor om een kijkje te nemen. Het leek wel een eeuwenoud paleis. Hier zou ik ook wel op school willen zitten. We liepen de trappen op en halverwege was een man in het halfdonker tai chi aan het oefenen. Hij droeg een wit glimmend pak, alsof die net uit een filmset was gestapt.

Jammer genoeg mochten we niet naar binnen. De directeur en het bestuur van de universiteit was binnen. Helaas. Van de buitenkant zag de universiteit er in ieder geval schitterend uit.

Uiteindelijk zijn we terug naar het hostel gelopen, wat bijna 10 km was. Daar aangekomen doken we allebei gelijk ons bed in.

Taxi: unknown

Vandaag naar Kunming met de bus en geen lokale bus dit keer. Voor het eerst in tijden een bus met airco, beenruimte en een non smoking sign dat daadwerkelijk werkte! Maar was dit echt beter? In de lokale bus daar gebeurde tenminste iets. Er zat leven in en reed je langs dorpjes waar de locals altijd actief bezig waren. Het enige wat ik nu zag was een hele lange saaie snelweg. Rond 16.30 uur kwamen we dan ook eindelijk aan.

Ik kwam aan op een druk busstation en het niet het enige busstation en aan de overkant waren nog twee andere busstations en bus 3 die ik moest nemen naar het hostel was uiteraard nergens te vinden.
Dan maar een taxi. Het laagste wat geboden werd, was 50 yuan. No way! en uiteraard weigerden ze om op de meter te gaan rijden. Even later kwam er een man naar me toe en ging hij uiteindelijk akkoord met 30 yuan.We liepen naar z'n auto. Geen taxi-bord op z'n auto. Ik had mijn twijfels en ach die arme man wil ook wat bijverdienen. Hij bracht me keurig aan de deur en helpte me zelfs met mijn backpack. Iet waar al die gehaaide taxichauffeurs nog wat van kunnen leren.

Ik had gereserveerd in het Hump Hostel. Het bekendste en ook het grootste hostel dat ik ooit heb gezien. 'S-avonds heerlijk gegeten bij mama fu's. Een restaurant als erg goed bekend staat en waar ik erg genoten heb van de sweet en sour chicken.