Posts tonen met het label Chengdu. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Chengdu. Alle posts tonen

vrijdag 30 juli 2010

Mountain on the road

Ik voelde ik me niet echt fit, misschien kwam dat wel door dat gedraai vannacht of toch misschien het hoogteverschil? Ook al was het maar 2000 meter, dacht ik.

Spullen gepakt, uitgecheckt en op naar het busstation. Ik kon kiezen tussen een taxi of lopend. Ik koos om te lopen. Het was nu nog lekker cool en een halfuurtje lopen is goed te doen.
Aangekomen bij het busstation zat ik helaas helemaal achterin met de rest van de westerlingen. Het leek wel een rassenscheiding: gooi de blanken maar achterin! Wink
Ik zat in het midden waardoor ik wel lekker me benen kon strekken. 5 minuten voor tijd vertrokken we. Dat zou betekenen dat we rond 14.00 a 15.00 uur in Chengdu zouden zijn, dacht ik....

Het ging allemaal voorspoedig totdat.....we stopte en de motor werd uitgezet. Een gigantische rij met bussen, vrachtwagens en auto's was gestopt. Wat bleek een roadblock.
Een halve berg was op de weg terechtgekomen en dat moest allemaal weggehaald worden met bulldozers.

Uiteindelijk hadden we 3 tot 4 uur vertraging en was ik pas rond 20.00 a 20.30 uur in het hostel.
Dus het was douchen, eten en dan naar bed. Voor een volgende busrit naar Kangding, hoop ik dat deze wat beter verloopt.

dinsdag 27 juli 2010

Ming en Qing: wie waren dat ook al weer?


Ondanks dat ik pas rond half 3 in me bed lag, was ik 07.45 uur al weer wakker. Met koppijn weliswaar!
Adriane had gevraagd of ik rond een uur of 11, samen met haar en nog een paar andere mensen naar de Tex Mex wilde gaan. Ik wilde eigenlijk vandaag nog wel wat doen! Je bent niet altijd in China en mexicaans in de morgen? Ik weet het niet.....

Huanlong Xi
Huanglong Xi
Na het ontbijt (muesli met vruchten en yoghurt) ging ik kaartjes halen voor Jiuzhaigou National Park. Ik wilde in eerste instantie vandaag gaan, maar in verband met het drukke seizoen, was dat niet mogelijk.
Dus werd het vandaag Huanlong Xi. Een klein dorpje uit de oudheid met een prachtige locatie. Het lag een uurtje van Chengdu af. Even weg uit de drukke stad. Het was een leuk dorpje. Hier kon je duidelijk aanzien dat het ook echt oud was. Het was wel toeristisch maar niet druk. Het dorpje liep langs een riviertje dat bijna leegstond. Voor de kinderen een ideale plek om met water te spelen en aangemoedigd door de ouders was ik afentoe ook het doelwit .
Het dorpje was erg groot en leidde uiteindelijk uit bij de oude wachttoren die over de grote rivier uitkeek.
Hier kon je mee op speedboot voor een thrill ride. Mij niet gezien. Soms haalde ze stunts uit, waarvan ik dacht:"Gaat dat wel goed?".

Proeven
De tijd ging snel en het was dan ook alweer 14.00 uur en nog steeds niks gegeten. Ik heb toen wat vlees op een stokje gehaald, een soort van shaslick maar dan anders: Sichuan Style, dus pittig maar erg lekker en ook wilde ik de beroemde black sesame cake wel even proberen. Hier stond het dorp bekend om. Het was erg lekker: een soort van lijmachtige zoete substantie waar sesamzaadjes op zaten. Lekker hoor!
Voordat ik de bus terugnam, moest ik toch nog even naar de wc. Helaas was er dit keer geen westers toilet. Op zich heb ik met een hurk toilet geen problemen. Dat er geen deur inzat, was toch wat minder.
Iedereen kon gezellig naar binnen gluren. Nou ja, die deur dacht ik er dan maar bij. Wink

Busrit
Chengdu at night
Op naar de bus. Er kwam al een man naar me toe dat ik daar wel kon instappen. Ja, ja! Je weet het nooit met die gasten. Toch even rondvragen of het de goede bus was. Ja, hoor ik zat goed. Volgens mij vond ie me zo aardig dat hij gebaarde dat ik voorin mocht gaan zitten, waar de bijrijder meestal zit (bijrijder zorgt dat iedereen op de juiste plaats zit en als er iets aan de hand is, helpt hij). Oke, tegen voorin zitten, zeg ik geen nee. Eenmaal onderweg vroeg hij ook nog of ik ook een stukje wilde sturen, hij gebaarde naar het stuur. Ja, de groeten! Een volle bus? Ik gebaarde vriendelijk dat dat nou ook weer niet hoefde.
De rest van de busrit werd er geen woord/gebaar gewisseld, totdat.....midden op de snelweg stond een
grote groep mensen. Een ongeluk. Als dat gebeurt in China gaat iedereen altijd staan kijken. Gelukkig was de politie en ambulance er al bij. Het zag er niet goed uit...een halve helm lag op straat met een grote plas bloed ernaast. Het was gruwelijk om te zien.
Eenmaal terug in het hostel heb ik de nodige dingen gedaan maar ben vroeg me bed ingedoken. De bus naar Jiuzhagou National Park vertrok al om 06.30 uur.

maandag 26 juli 2010

Meet Chengdu

Uitzicht, vliegtuig naar Chengdu
Rond een uur of 10 stond ik op. Mooie tijd om te ontbijten. In me nieuwe hostel had ik de keuze uit een uitgebreid ontbijt maar koos voor de muesli met fruit. Na het ontbijt was het inpakken en onderweg naar het vliegveld. Tijdens de vlucht kreeg ik een broodje met flesje water. Al snel werd er omgeroepen dat we gingen landen. Het bleek dat we nog een tussenstop hadden.
Een landingsbaan tussen de rijstvelden in, genaamd Haoshan. Na een halfuurtje konden we weer het vliegtuig in en uiteindelijk door naar Chengdu. We kregen ook nog een soort snack. Walnoten met een honinglaagje en sesamzaad. Heerlijk! Dat was nog niet alles, We kregen ook nog een avondmaaltijd met rijst, groenten en dumplings met krab. Mjammie!

Top hostel!
Aangekomen op Chengdu Airport nam ik de bus richting het centrum van Chengdu. Naast me zat een chinees meisje. Ze was gids in deze regio. Uiteraard liet ze me alle plaatsen zien. waar ik zeker naar toe moest gaan. Zij stapte een halte eerder eruit en we wenste elkaar veel geluk toe.
Ik werd in het centrum afgedropt. Het was dus nog even zoeken maar omdat veel van de plaatsen in zowel het engels en het chinees in de Lonely Planet stonden, had ik me hostel redelijk snel gevonden.

Het hostel ligt op een ideale situatie bij het busstation. Ik wil Daniel McCrohan bedanken voor zijn tweet en supertip!
Schoon, mooi, alle faciliteiten en superlocatie.

Liften? Waarom niet?
Aangekomen op me kamer, maak ik kennis met Adriane. Een canadese die haar studie hier in China heeft afgerond en nu aan het reizen is door Azie. S'-avonds zijn we samen en met een amerikaan uit New York wat gaan drinken. Het was echter nog een aardig stuk lopen naar de bar. Waarom niet liften? Goedkoop en snel. We kregen het voor elkaar om een jongen met een scooter te laten stoppen na enige discussie (waarvan wij de helft niet verstonden en hij de helft niet verstond). Gaven we het op! Helaas,
dan maar een rickshaw. Werkt ook. Ik had 1 flesje bier genomen. Deze viel echter redelijk zwaar door het flesje een halve liter bier was, maar het was wel erg gezellig!